ده ترسناک این سال ها
ده ترسناک این سال ها
ده ترسناک این سال ها
ما در زندگی روزمره از خیلی چیزها میترسیم. گاهی هم واکنش نشان میدهیم. مثلا از جا میپریم یا جیغ بنفش میکشیم،به خصوص اگر در جمعی باشیم فقط میترسیم، اگر اینطوری فکر میکنید حتما این مطلب را بخوانید.
گاهی هم نه؛ به خصوص اگر در جمعی باشیم فقط میترسیم، خودمان را نگه میداریم، خیس عرق میشویم و لبمان را گاز میگیریم.
چشمانمان دو دو میزند و خداخدا میکنیم زودتر از شرش خلاص شویم. البته زنها کمی آسودهتر میتوانند ترسشان را بروز دهند. هرچند آنها وقتی بچههایشان از ترس خودشان را به بغلشان میاندازند، چارهای ندارند جزقایم کردن ترسشان.
اما مردها وضعیت بدتری دارند. همه افراد خودشان را پشت آنها مخفی میکنند، هم بچهها وهم زنها و انتظار دارند آنها مثل شیر از هیچ چیز نترسند. ازدیدن مار یکدفعه نپرند، در بالا رفتن از بلندیها ته دلشان خالی نشود، درهواپیما کف دستشان عرق نکند و... .
اگر اینطوری فکر میکنید حتما این مطلب را بخوانید. فوبیا مرد و زن نمیشناسد. چیز غریبی هم نیست. در مجموع نزدیک به 2/19 میلیون آمریکایی بزرگسال یعنی 18 سال به بالا و در سال 7/8 درصد افراد با همین سن وسال با فوبیا و ترس شدید همراه هستند. رایجترین آنها را معرفی میکنیم. شما جزو کدام دستهاید؟
اینکه افراد دلشان نمیخواهد روی صندلی دندانپزشکی بنشینند، دلایل مختلفی دارد. مثل تجربه بد در گذشته، ترس از آمپول، حس ناتوانی و عجز ازاینکه روی صندلی بنشینی و دهانت را سوراخ کنند و تو هیچ کاری نتوانی انجام بدهی.
حالا چه کار کنیم قبل از اینکه همه دندانهایمان بپوسد، سراغ دندانپزشک برویم؟ فقط کافی است خیالت راحت باشد که موقع کار روی دندانت راحت هستی. مثلا میتوانی با حرکت دستت از دندانپزشک بخواهی که کار را نگه دارد، به همین راحتی!
طبق گفته یکی از روانشناسان دانشگاه اوهایو، معمولا افرادی که از سگ میترسند سگ خودشان یا نزدیکانشان را گازگرفته است. معمولا راه درمان این نوع فوبیا ارتباط آرام و مداوم با سگ است و بس.
بر اساس تحقیقات باربارا روتبام، متخصص روانکاوی و استاد تیم تحقیقاتی دانشگاه اِموری، این افراد به دو گروه تقسیم میشوند؛ عدهای که ازسقوط هواپیما میترسند و گروهی که ترس از محیط بسته دارند و از نشستن در کابین کوچک هواپیما وحشت برشان میدارد.
مثل دیگرفوبیاها دلایل منطقی برای آرام کردن فرد وحشتزده از سانحه هوایی فایده زیادی ندارد.
مثلا اینکه بگوییم طبق آمار2001، خطر کشته شدن در یک سانحه هوایی، یک در 20هزار است درصورتی که درسانحه رانندگی این میزان به یکدرصد میرسد و در حمله قلبی یک در پنج است.
روتبام اعتقاد دارد که برای درمان این ترس، درمان رفتاری - شناختی موثرتر است.
توماس اولندیک، استاد روانشناسی و مدیر بخش مطالعات کودکان در دانشگاه ویرجینیا، اعتقاد دارد: «آن چیزی که همیشه باعث تعجب ما میشود فکرهایی است که به سر آنها میزند. بچهها همه چیز را تخیلی میبینند.
اینکه مثلا درتاریکی دزدها ظاهر میشوند و آنها را میدزدند یا مثلا کسی پیدا میشود و اسباببازیهایشان را با خود میبرد.» در واقع ترس آنها از چیزی است که انتظارش را ندارند و بچهها با همین ترس بزرگ میشوند. اگراین نگرانی و تشویش آنقدر زیاد شود، دیگر شکل فوبیا به خود میگیرد. اولندیک اعتقاد دارد که اگر این ترس درمان نشود ممکن است تا بزرگسالی هم ادامه پیدا کند.
وستفیلد در تحقیق خود نشان داده که اکثر جوانان دانشجو - یعنی 73درصد شرکتکنندگان در این تحقیق- ترسشان از آب و هوا کم یا متوسط گزارش شده است. وستفیلد میگوید: «اما در بیرون از محیط دانشگاه، من عده بسیاری را میشناسم که ترس از تغییر آب و هوا دارند. حتی بعضی از آنها میگویند که هنگام رعد و برق به شدت حالشان دگرگون میشود ولی تابهحال این موضوع را با کسی در میان نگذاشتهاند. حتی بعضیها این مساله را از همسرانشان هم پنهان کردهاند.» وستفیلد برای درمان این ترس حمایت اجتماعی و در کنارش اطلاعرسانی صحیح و آموزش راههای کنار آمدن با دلهرهها و ناراحتیها را پیشنها د میکند.
قبلا تصور دانشمندان بر این بود که این فوبیا ناشی از یک واکنش غیرمنطقی به یک محرک معمولی است. اما تحقیقات اکنون چیز دیگری را نشان میدهند. در تحقیقات اخیر، از شرکتکنندگان خواسته شده بود تا میزان ارتفاع یک ساختمان را از روی زمین و از بالای همان ساختمان تخمین بزنند.
افرادیکه دچاراین فوبیا هستند از روی زمین ساختمان را سه متر و از بالای ساختمان آن را ده متر تخمین زدهاند و این نشان میدهد که این ساختمان برای افرادی با این فوبیای بلندتر به نظر میآید.
تحقیقات نشان داده است که 15 میلیون نفر از آمریکاییهای بزرگسال دچار این مشکل هستند. این فقط مربوط به صحبت کردن برای جمع نیست. برخی افراد حتی هنگام خوردن و نوشیدن جلوی دیگران هم خیس عرق میشوند یا اگر کسی به جز افراد خانواده کنارشان باشند، دچار ناآرامی میشوند. این ترس از کودکی یا نوجوانی- معمولا از 13 سالگی - شروع میشود.
البته زنها به خاطر تهیه مواد غذایی بیشتر با این خزندهها روبهرو میشوند و البته این ترس باعث میشود که هم مادر و هم نوزاد در امان باشند؛ ولی مردان فقط موقع شکار باید حواسشان را جمع کنند و البته اینکه خودمان را مجبور کنیم جلوی عنکبوت ظاهر بشویم خیلی کمکی به رفع این ترس نمیکند.
منبع: همشهری تندرستی
ارسال توسط کاربر محترم سایت :hasantaleb
گاهی هم نه؛ به خصوص اگر در جمعی باشیم فقط میترسیم، خودمان را نگه میداریم، خیس عرق میشویم و لبمان را گاز میگیریم.
چشمانمان دو دو میزند و خداخدا میکنیم زودتر از شرش خلاص شویم. البته زنها کمی آسودهتر میتوانند ترسشان را بروز دهند. هرچند آنها وقتی بچههایشان از ترس خودشان را به بغلشان میاندازند، چارهای ندارند جزقایم کردن ترسشان.
اما مردها وضعیت بدتری دارند. همه افراد خودشان را پشت آنها مخفی میکنند، هم بچهها وهم زنها و انتظار دارند آنها مثل شیر از هیچ چیز نترسند. ازدیدن مار یکدفعه نپرند، در بالا رفتن از بلندیها ته دلشان خالی نشود، درهواپیما کف دستشان عرق نکند و... .
اگر اینطوری فکر میکنید حتما این مطلب را بخوانید. فوبیا مرد و زن نمیشناسد. چیز غریبی هم نیست. در مجموع نزدیک به 2/19 میلیون آمریکایی بزرگسال یعنی 18 سال به بالا و در سال 7/8 درصد افراد با همین سن وسال با فوبیا و ترس شدید همراه هستند. رایجترین آنها را معرفی میکنیم. شما جزو کدام دستهاید؟
دندانپزشک
اینکه افراد دلشان نمیخواهد روی صندلی دندانپزشکی بنشینند، دلایل مختلفی دارد. مثل تجربه بد در گذشته، ترس از آمپول، حس ناتوانی و عجز ازاینکه روی صندلی بنشینی و دهانت را سوراخ کنند و تو هیچ کاری نتوانی انجام بدهی.
حالا چه کار کنیم قبل از اینکه همه دندانهایمان بپوسد، سراغ دندانپزشک برویم؟ فقط کافی است خیالت راحت باشد که موقع کار روی دندانت راحت هستی. مثلا میتوانی با حرکت دستت از دندانپزشک بخواهی که کار را نگه دارد، به همین راحتی!
سگ
طبق گفته یکی از روانشناسان دانشگاه اوهایو، معمولا افرادی که از سگ میترسند سگ خودشان یا نزدیکانشان را گازگرفته است. معمولا راه درمان این نوع فوبیا ارتباط آرام و مداوم با سگ است و بس.
پروازهای ترسناک
بر اساس تحقیقات باربارا روتبام، متخصص روانکاوی و استاد تیم تحقیقاتی دانشگاه اِموری، این افراد به دو گروه تقسیم میشوند؛ عدهای که ازسقوط هواپیما میترسند و گروهی که ترس از محیط بسته دارند و از نشستن در کابین کوچک هواپیما وحشت برشان میدارد.
مثل دیگرفوبیاها دلایل منطقی برای آرام کردن فرد وحشتزده از سانحه هوایی فایده زیادی ندارد.
مثلا اینکه بگوییم طبق آمار2001، خطر کشته شدن در یک سانحه هوایی، یک در 20هزار است درصورتی که درسانحه رانندگی این میزان به یکدرصد میرسد و در حمله قلبی یک در پنج است.
روتبام اعتقاد دارد که برای درمان این ترس، درمان رفتاری - شناختی موثرتر است.
تاریکی
توماس اولندیک، استاد روانشناسی و مدیر بخش مطالعات کودکان در دانشگاه ویرجینیا، اعتقاد دارد: «آن چیزی که همیشه باعث تعجب ما میشود فکرهایی است که به سر آنها میزند. بچهها همه چیز را تخیلی میبینند.
اینکه مثلا درتاریکی دزدها ظاهر میشوند و آنها را میدزدند یا مثلا کسی پیدا میشود و اسباببازیهایشان را با خود میبرد.» در واقع ترس آنها از چیزی است که انتظارش را ندارند و بچهها با همین ترس بزرگ میشوند. اگراین نگرانی و تشویش آنقدر زیاد شود، دیگر شکل فوبیا به خود میگیرد. اولندیک اعتقاد دارد که اگر این ترس درمان نشود ممکن است تا بزرگسالی هم ادامه پیدا کند.
صاعقه و رعد برق
وستفیلد در تحقیق خود نشان داده که اکثر جوانان دانشجو - یعنی 73درصد شرکتکنندگان در این تحقیق- ترسشان از آب و هوا کم یا متوسط گزارش شده است. وستفیلد میگوید: «اما در بیرون از محیط دانشگاه، من عده بسیاری را میشناسم که ترس از تغییر آب و هوا دارند. حتی بعضی از آنها میگویند که هنگام رعد و برق به شدت حالشان دگرگون میشود ولی تابهحال این موضوع را با کسی در میان نگذاشتهاند. حتی بعضیها این مساله را از همسرانشان هم پنهان کردهاند.» وستفیلد برای درمان این ترس حمایت اجتماعی و در کنارش اطلاعرسانی صحیح و آموزش راههای کنار آمدن با دلهرهها و ناراحتیها را پیشنها د میکند.
ارتفاع
قبلا تصور دانشمندان بر این بود که این فوبیا ناشی از یک واکنش غیرمنطقی به یک محرک معمولی است. اما تحقیقات اکنون چیز دیگری را نشان میدهند. در تحقیقات اخیر، از شرکتکنندگان خواسته شده بود تا میزان ارتفاع یک ساختمان را از روی زمین و از بالای همان ساختمان تخمین بزنند.
افرادیکه دچاراین فوبیا هستند از روی زمین ساختمان را سه متر و از بالای ساختمان آن را ده متر تخمین زدهاند و این نشان میدهد که این ساختمان برای افرادی با این فوبیای بلندتر به نظر میآید.
فضاهای ترسناک
افراد دیگر
تحقیقات نشان داده است که 15 میلیون نفر از آمریکاییهای بزرگسال دچار این مشکل هستند. این فقط مربوط به صحبت کردن برای جمع نیست. برخی افراد حتی هنگام خوردن و نوشیدن جلوی دیگران هم خیس عرق میشوند یا اگر کسی به جز افراد خانواده کنارشان باشند، دچار ناآرامی میشوند. این ترس از کودکی یا نوجوانی- معمولا از 13 سالگی - شروع میشود.
عنکبوت و رفقا!
البته زنها به خاطر تهیه مواد غذایی بیشتر با این خزندهها روبهرو میشوند و البته این ترس باعث میشود که هم مادر و هم نوزاد در امان باشند؛ ولی مردان فقط موقع شکار باید حواسشان را جمع کنند و البته اینکه خودمان را مجبور کنیم جلوی عنکبوت ظاهر بشویم خیلی کمکی به رفع این ترس نمیکند.
مارها
منبع: همشهری تندرستی
ارسال توسط کاربر محترم سایت :hasantaleb
/ج
تازه های مقالات
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}